Poradnik. Przewodnik po shintoizmie dla zielonych

Czy Japończycy to religijny naród? Tutaj czarno-biała odpowiedź nie wystarczy, bo shintoizm to specyficzny system wierzeń, o którym my w Europie wiemy niewiele. Warto swoje horyzonty nieco poszerzyć (zwłaszcza przed pierwszym wyjazdem), bo choć to religia pierwotna, to pod wieloma względami nowoczesna.

1400 schodów do szczęścia - chram Kompira

Żeby zwiedzić ten chram, trzeba mieć dobrą kondycję, bo na sam szczyt prowadzi niemal 1400 kamiennych schodów. 

W japońskiej Częstochowie - Ise Jingu vol. 1

Ise to malutkie miasto we wschodnim Kansai, jednak to nie wielkość ma znaczenie, bo ściągają tu rzesze turystów - głównie tubylców - o każdej porze roku. Miano japońskiej Częstochowy zobowiązuje!

Ukryte skarby Jeziora Biwa - święta wyspa Chikubushima

Okazuje się, że wielkie Jezioro Biwa skrywa znacznie więcej tajemnic niż urbanistyczne, szare i brudne nabrzeża. Po prostu wystarczy zanurzyć się głębiej... 

Meoto Iwa - jedno z najtrwalszych małżeństw w Japonii...

"Młodzi w młodym jeszcze świecie nie wiedzieli, w jaki sposób przystąpić do skonsumowania małżeństwa. Konfuzja... Szczęśliwie zobaczyli uświadomioną parę ptaków i z właściwą bogom bystrością w lot pojęli, o co tu chodzi".

Chram Arikoyama Inari w mieście Izushi

Wielu przybyszom chramy Inari kojarzą się jedynie z wielkim i najsłynniejszym Fushimi Inari Taisha w Kioto, chociażby dlatego że to właśnie tam nakręcono kilka scen w filmie Wyznania gejszy. Ja osobiście miałam okazję przejść pod drewnianymi bramami torii w chramie Arikoyama Inari w mieście Izushi (do zamku Izushi -> klik). I byłam zachwycona!

Chram Tamukeyama w Narze - warto się zatrzymać

Wchodząc przez kamienne torii wkraczamy na teren małego i pomijanego chramu w nieco mniej rażących kolorach, a to duży błąd, bo jest naprawdę urzekający, a przede wszystkim cichy i na uboczu. Kolejność będzie odwrócona, bo wchodziliśmy wyjściem.

Chram Kasuga w Narze - droga starych latarni

Droga, która wiedzie do świątyni prowadzi przez piękny i stary park z ponad 3 tysiącami bardzo starych kamiennych i porośniętych mchem latarni. Latarnie w sztuce japońskiej mogą pełnić dwie funkcje - dekoracyjną oraz wskazującą drogę w ciemności... Musi to cudownie wyglądać, gdy wszystkie się palą... Ale trzeba mieć szczęście, ponieważ palą się tylko dwa razy do roku w czasie święta Mantoro.

Malutkie chramiki ukryte między ulicami

Czy Japończycy są religijni? I tak, i nie. Jak w każdym kraju. Każdego Japończyka/Japonkę, którą poznaję - i pojawia się stosowna okazja -, pytam o stosunek do religii shintō. 99,9% odpowiada, że nie traktuje tego jako prawdziwą wiarę, ale jako zwyczaj, tradycję, sprawia im to przyjemność.

Tsushima Jinja - tu można zajrzeć tylko raz w roku

Tsushima Jinja to stary, święty i wyjątkowo ładny chram shintoistyczny, położony w malowniczej części prefektury Kagawa, na południowy zachód od miasta Tadotsu.To miejsce pachnie starym, wilgotnym drewnem, morzem i szczęśliwym dzieciństwem. Będąc tam, wyobrażałam sobie Japończyków chodzących w geta* z hachimaki* na głowie (* objaśnienie u dołu strony). I istotnie niektórzy wyglądali dosyć podobnie.

Chram Kotohiki-hachiman-gu - miejsce spotkań pielgrzymów

Chram Kotohiki-hachiman-gū znajduje się w regionie Kan'onji w prefekturze Kagawa na Sikoku.Wzniesiony został w ere Taihō około roku 703. Jak głosi legenda pewien mnich oddawał się medytacji na wzgórzu Kotohiki, gdy w pewnym momencie zauważył nadpływający statek. Mnich wziął statek w swoje ręce i zaniósł na szczyt góry. 

Itsukushima Jinja - prawdziwa fabryka szczęścia

Jeden z kilku najpiękniejszych chramów shintoistycznych w całej Japonii. W roku 1996 został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Prawdopodobnie założony w VI w., jednak ulegał zniszczeniom spowodowanym przez katastrofy naturalne. Odbudowany i zorganizowany od nowa przez samuraja Taira no Kiyomori w roku 1168. Chram zbudowano na zatoce, około godziny 15-16 następuje odpływ i można spacerować wokół świątyni w grząskim bajorku z wodorostów. Najważniejszą częścią świątyni jest największa brama torii. 

Chram Ikuta Jinja w Kobe - jak modlić się w japońskim chramie

Chram Ikuta Jinja to pierwsza japońska świątynia, którą udało mi się odwiedzić, dlatego na jej przykładzie krótko opiszę, jak należy się w takim miejscu zachować.

Przekraczając bramę zwaną torii, wkraczamy na teren sacrum. Tutaj Japończycy zapominają o codziennych sprawach, oczyszczają się, modlą i, przechodząc przez bramę, wracają do codzienności.

Przy wejściu można kupić sobie wróżbę. Jeśli wróżba jest dla nas dobra i pomyślna, należy przywiązać ją do drzewa lub przyczepić w specjalnie przygotowane do tego miejsce. Jeśli karteczka porusza się wraz z wiatrem, mamy zagwarantowaną pomyślność. Co zrobić, kiedy okaże się, że wróżba jest niezbyt przyjemna? Należy zgnieść ją lewą ręką i wyrzuć do najbliższego kosza. Prosta sprawa!

Żeby złożyć ofiarę bóstwom, trzeba wrzucić pieniążek, dwa razy klasnąć w dłonie, ukłonić się i jeszcze raz klasnąć w dłonie. Następnie należy pokręcić sznurem, zakończonym dzwoneczkiem. Chram w Kobe został odbudowany po katastrofalnym trzęsieniu ziemi z 1995 roku.

Mniszka po japońsku Miko - pracująca w świątyni, sprzedająca wróżby itp.